monaltro . pl
← Dziennik
Web 9 paź 2026 · 10 min czytania · Zespół Monaltro

Dostępność cyfrowa w e-commerce — ustawa z 2024 roku obowiązuje od 28 czerwca 2025

Polska ustawa o dostępności (Dz.U. 2024 poz. 731) wdrożyła unijną dyrektywę EAA. Od 28 czerwca 2025 każdy sklep internetowy sprzedający konsumentom musi spełniać wymagania WCAG 2.1 AA. Sprawdź, kogo dotyczy obowiązek, co konkretnie trzeba zmienić na stronie i jak zacząć audyt.

Polska ustawa o dostępności (Dz.U. 2024 poz. 731) wdrożyła unijną dyrektywę EAA. Od 28 czerwca 2025 każdy sklep internetowy sprzedający konsumentom musi spełniać wymagania WCAG 2.1 AA. Sprawdź, kogo dotyczy obowiązek, co konkretnie trzeba zmienić na stronie i jak zacząć audyt. Obraz wygenerowany przez sztuczną inteligencję

Od 28 czerwca 2025 roku weszła w życie ustawa o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731). Implementuje ona unijną Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/882 — znany jako European Accessibility Act (EAA). Jeśli prowadzisz sklep internetowy, serwis z rezerwacjami wizyt albo platformę pośredniczącą w sprzedaży do konsumentów — masz nowe obowiązki prawne. Wyjątek jest ściśle zdefiniowany: jesteś mikroprzedsiębiorcą.

Celem dyrektywy jest usunięcie barier, które uniemożliwiają ok. 135 mln Europejczyków z niepełnosprawnościami korzystanie z produktów i usług na równi z innymi użytkownikami. Dla właściciela firmy oznacza to jednak przede wszystkim konkretne wymagania techniczne wobec strony, sklepu i komunikacji z klientem.

Kogo dotyczy ustawa — zakres obowiązku

Ustawa skierowana jest do podmiotów gospodarczych świadczących usługi handlu elektronicznego w relacji B2C (business-to-consumer), czyli bezpośrednio do konsumentów. Definicja jest szeroka: obejmuje każde świadczenie i oferowanie usług przez Internet — niezależnie od tego, czy to sklep z produktami fizycznymi, aplikacja z funkcją zakupów, system rezerwacji wizyt czy platforma pośrednicząca w zawieraniu umów.

Firmy zobowiązane do dostosowania:

  • sklepy internetowe sprzedające konsumentom,
  • platformy e-commerce (własne i SaaS, np. Shoper, PrestaShop, WooCommerce — jeśli Ty jesteś sprzedawcą),
  • aplikacje mobilne z funkcją zakupów lub rezerwacji,
  • serwisy subskrypcyjne i cyfrowe dostępne przez Internet.

Firmy wyłączone z obowiązku:

  • Mikroprzedsiębiorcy — tj. firmy zatrudniające mniej niż 10 osób ORAZ osiągające obrót lub sumę bilansową nieprzekraczającą 2 mln EUR. Oba warunki muszą być spełnione jednocześnie.
  • Firmy działające wyłącznie w modelu B2B (sprzedaż tylko przedsiębiorcom, nie konsumentom).
  • Firmy, dla których spełnienie wymogów wiązałoby się z nieproporcjonalnym obciążeniem lub fundamentalną zmianą usługi — ale to wymaga udokumentowanej oceny i nie zwalnia z obowiązku przeprowadzenia oceny zgodności.

Ostrzeżenie: zwolnienie mikroprzedsiębiorcy z obowiązku dostępności dotyczy usług świadczonych przez tę firmę, nie produktów, które wprowadza do obrotu. Jeśli Twoja firma produkuje oprogramowanie lub urządzenia i trafiają one do sprzedaży, inny zestaw przepisów może Cię obowiązywać. Ponadto: jeśli jako większa firma zlecasz funkcję e-commerce mikroprzedsiębiorcy zewnętrznemu, nie zwalnia Cię to z odpowiedzialności za dostępność tej usługi (Wytyczne PFRON, Rekomendacja 9).

Co konkretnie musi być dostępne w sklepie lub serwisie

Ustawa definiuje dostępność przez cztery zasady opisane w art. 12. To nie przypadkowe wyliczenie — to dokładne odzwierciedlenie standardu WCAG 2.1, który stanowi punkt techniczny odniesienia dla spełnienia wymogów.

1. Postrzegalność — informacja dostępna więcej niż jednym zmysłem

Treść nie może być dostępna wyłącznie wzrokowo ani wyłącznie słuchowo. W praktyce oznacza to:

  • tekst alternatywny dla każdego obrazu produktowego (screen reader musi go przeczytać),
  • napisy (closed captions) do filmów promocyjnych i materiałów wideo,
  • odpowiedni kontrast tekstu wobec tła — minimum 4,5:1 dla normalnego tekstu (poziom AA).

2. Funkcjonalność — obsługa bez myszy

Każda interakcja musi być możliwa wyłącznie za pomocą klawiatury lub asystenta głosowego. Typowe problemy:

  • menu nawigacyjne pomijane przy nawigacji klawiszem Tab,
  • formularze bez widocznych wskaźników fokusu,
  • procesy zakupowe z elementami dostępnymi tylko kliknięciem myszą.

3. Zrozumiałość — prosty język, przewidywalna struktura

Treść musi być napisana w przystępny sposób i zachowywać logiczny porządek. To oznacza m.in.:

  • regulamin i warunki napisane prostym językiem (bez czterostronicowych zdań złożonych) i dostępne w formie audio lub alternatywnym formacie,
  • jasne komunikaty błędów (np. przy błędnym numerze karty: „Numer karty powinien zawierać 16 cyfr”, a nie „Błąd 422”),
  • zadeklarowany język strony w znaczniku <html lang="pl">.

4. Kompatybilność z technologiami wspomagającymi

Strona musi współpracować z czytnikami ekranu (NVDA, JAWS, VoiceOver) i narzędziami do powiększania tekstu. W praktyce: właściwa semantyczna struktura HTML, etykiety pól formularzy powiązane atrybutem <label for>, poprawne role ARIA tam, gdzie semantyczny HTML nie wystarcza.

Całościowa ścieżka zakupowa musi być dostępna: od strony głównej, przez wyszukiwarkę produktów, koszyk, formularz adresowy, wybór dostawy, stronę płatności, aż po potwierdzenie zamówienia i maila z podsumowaniem. CAPTCHA, jeśli używasz, musi mieć dostępną alternatywę (np. logiczne zadanie tekstowe).

Co jest poza zakresem: blog, forum dyskusyjne czy strona „O nas” — jeśli nie są bezpośrednio związane z procesem sprzedaży, ustawa ich nie obejmuje. Obowiązek dotyczy tej części portalu, która obsługuje funkcje e-commerce (Wytyczne PFRON, Rekomendacja 3).

Standard techniczny: WCAG 2.1 AA — co to oznacza dla właściciela firmy

Ustawa odwołuje się do normy zharmonizowanej EN 301 549. Rozdział 9 tej normy (wersja 3.2.1, 2021) jest bezpośrednim odpowiednikiem WCAG 2.1 na poziomie AA — spełnienie obu jest tożsame.

WCAG to skrót od Web Content Accessibility Guidelines — to nie wymysł polskiego ustawodawcy, lecz globalny standard wypracowany przez W3C (World Wide Web Consortium) i uznawany przez większość regulatorów na świecie.

Poziom AA oznacza „wymagany standard” — jest wyższy niż poziom A (minimum), ale nie tak restrykcyjny jak AAA (pełna dostępność). Dla e-commerce kluczowe kryteria AA to:

KryteriumCo oznacza w praktyce
Kontrast 1.4.3tekst: minimum 4,5:1; duże nagłówki: 3:1
Zmiana rozmiaru tekstu 1.4.4powiększenie do 200% bez utraty treści
Obrazy tekstu 1.4.5prawdziwy tekst zamiast tekstu w grafice
Fokus widoczny 2.4.7widoczne podświetlenie przy nawigacji Tab
Etykiety pól 1.3.1każde pole formularza ma etykietę powiązaną w HTML
Obsługa błędów 3.3.1komunikat błędu wskazuje konkretne pole
Sugestie korekty 3.3.3podpowiedź poprawnej wartości przy błędzie

Dobrą wiadomością jest to, że popularne platformy e-commerce (Shoper, IdoSell, WooCommerce z nowszymi motywami) coraz szerzej wdrażają te wymagania domyślnie. Wyzwaniem są najczęściej niestandardowe rozwiązania: suwaki z filtrami produktów, galerie zdjęć z własnym JS, formularze kontaktowe pisane od zera.

Jak sprawdzić kontrast bez narzędzi developerskich? Narzędzie WebAIM Contrast Checker (webaim.org/resources/contrastchecker) pozwala wpisać dwa kolory w formacie hex i natychmiast zobaczyć wynik z etykietą Pass/Fail. Jeśli nie znasz dokładnych wartości hex swojej strony — otwórz narzędzia deweloperskie przeglądarki (F12), kliknij na element tekstowy i odczytaj wartość color i background-color z zakładki Styles.

Warto też wiedzieć, że dostępność i konwersja często idą w parze. Formularz zamówienia z czytelnymi etykietami, wyraźnymi komunikatami błędów i poprawną kolejnością Tab nie tylko spełnia wymogi ustawy, ale też obniża porzucenia koszyka. Użytkownik, który przez pomyłkę wpisał błędny kod pocztowy i widzi komunikat „Sprawdź pole: kod pocztowy (format: XX-XXX)”, ma o wiele większą szansę na dokończenie transakcji niż ten, który widzi jedynie czerwone obramowanie bez wyjaśnienia.

Terminy i okresy przejściowe

Ustawa nie wymagała dostosowania wszystkiego w jeden dzień — przewidziano dwa istotne terminy:

28 czerwca 2025 r. — data wejścia w życie. Od tego dnia:

  • wszystkie nowe umowy z konsumentami (sklep ↔ klient) muszą być obsługiwane przez dostępny serwis,
  • nowe produkty wprowadzane do obrotu muszą spełniać wymagania.

28 czerwca 2030 r. — ostateczna granica przejściowa. Do tego dnia:

  • usługi świadczone na podstawie umów zawartych przed 28.06.2025 mogą jeszcze nie spełniać wymogów,
  • dotyczy to m.in. aktywnych subskrypcji i długoterminowych kontraktów podpisanych przed czerwcem 2025.

Praktyczny wniosek: jeśli Twój sklep przyjmuje nowych klientów po 28 czerwca 2025, ścieżka zakupowa dla tych klientów musi być dostępna teraz, a nie w 2030 roku. Nie można więc poczekać do 2030 i liczyć, że „stare umowy” wystarczą — każda nowa transakcja po czerwcu 2025 już podlega ustawie.

Ocena zgodności musi być przeprowadzona co najmniej raz na 5 lat i każdorazowo po istotnej zmianie zakresu lub sposobu świadczenia usługi. Organ nadzoru (PFRON lub UKE) może też zażądać jej w dowolnym momencie. Istotna zmiana to m.in. wdrożenie nowego systemu koszyka, zmiana platformy e-commerce, dodanie nowych kanałów sprzedaży online albo przebudowa procesu płatności. Każda taka zmiana zeruje zegar 5-letni i wymaga powtórzenia oceny.

Kary za niespełnienie wymogów

Nadzór nad przestrzeganiem ustawy sprawuje Prezes Zarządu PFRON jako koordynator dla całego rynku. Dla sektora ICT i elektroniki bezpośrednim organem nadzoru rynku jest Prezes UKE (Urząd Komunikacji Elektronicznej). Dla usług bankowych — Rzecznik Finansowy.

Maksymalna kara administracyjna to 10-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego. Przy aktualnych danych GUS oznacza to potencjalnie kilkadziesiąt tysięcy złotych za jedno naruszenie. Przy wymiarze kary organ bierze pod uwagę m.in. wagę naruszenia i liczbę osób, których ono dotyczy.

Kto może zgłosić brak zgodności?

  • Konsument, który skorzystał z usługi,
  • Osoby trzecie — np. organizacje pozarządowe działające w imieniu osób z niepełnosprawnościami,
  • Organ nadzoru z własnej inicjatywy.

Warto też wiedzieć, co podlega karze. Ustawodawca wymienia m.in.: brak zapewnienia wymagań dostępności, nieprzeprowadzenie oceny zgodności, przekazanie fałszywych informacji na żądanie organu, brak zgłoszenia niespełniania wymagań przez producenta lub usługodawcę.

Jak wygląda procedura w praktyce? Konsument lub organizacja składa skargę do organu nadzoru. Organ bada sprawę i — jeśli stwierdzi naruszenie — wzywa firmę do usunięcia niezgodności w wyznaczonym terminie. Kara nakładana jest, gdy firma nie zastosuje się do wezwania albo podaje fałszywe informacje. Mechanizm nie jest więc skonstruowany tak, że organ nadzoru od razu karze — ale ignorowanie wezwania organu eliminuje szansę na zamknięcie sprawy bez sankcji. Oznacza to też, że firmy, które mają udokumentowaną ocenę zgodności i plan działań naprawczych, są w znacznie lepszej pozycji niż te, które nie podjęły żadnych kroków.

Jak zacząć — audyt dostępności w pięciu krokach

Pełne wdrożenie standardu WCAG 2.1 AA może wymagać nakładów — szczególnie jeśli sklep był budowany bez myśli o dostępności. Dlatego warto zacząć od diagnozy, a nie od „naprawy wszystkiego naraz”.

1. Ustal, czy podlegasz ustawie

Sprawdź dwa warunki kumulatywnie: czy sprzedajesz konsumentom (B2C) i czy Twoja firma ma ≥ 10 pracowników LUB obrót/sumę bilansową > 2 mln EUR. Jeśli odpowiedź brzmi „tak” na oba — podlegasz.

2. Przejdź przez ścieżkę zakupową tylko klawiaturą

Zamknij mysz, używaj wyłącznie klawiatury (Tab / Shift+Tab / Enter / Spacja). Czy możesz:

  • nawigować przez menu i rozwinąć kategorie produktów?
  • dodać produkt do koszyka i przejść do płatności?
  • wypełnić i wysłać formularz zamówienia?

Jeśli na którymkolwiek etapie utknąłeś — masz do naprawy.

3. Uruchom bezpłatny skaner automatyczny

Narzędzia takie jak WAVE (wave.webaim.org) czy axe DevTools (wtyczka Chrome/Firefox) przeskanują stronę i pokażą listę błędów WCAG. Lighthouse wbudowany w Chrome DevTools ma zakładkę Accessibility — wynik poniżej 90/100 wskazuje na poważne problemy. Pamiętaj, że skanery automatyczne wykrywają ok. 30–40% problemów — test manualny jest konieczny.

4. Zaplanuj poprawki priorytetowe

Zanim zaczniesz od nowa, sprawdź co można poprawić szybko. Najczęstsze braki to:

  • brak tekstu alternatywnego na zdjęciach produktów — zazwyczaj do uzupełnienia bezpośrednio w CMS,
  • etykiety pól formularza brakujące w HTML (widoczna etykieta to za mało — musi być powiązana atrybutem <label for>),
  • za niski kontrast tekstu na przyciskach akcji (np. biały tekst na jasnożółtym tle),
  • brakujące napisy na filmach produktowych.

Jeśli używasz gotowej platformy sklepowej, sprawdź czy dostępna jest aktualizacja motywu lub czy vendor wydał patch dostępności.

Warto też pamiętać o elementach, które właściciele sklepów często pomijają, bo wydają się „oczywiste”: przycisk „Dodaj do koszyka” musi mieć tekstową etykietę — nie wystarczy ikona koszyka bez opisującego go tekstu (np. aria-label="Dodaj produkt: Bluzka polo M do koszyka"). Podobnie w galerii zdjęć produktu: sam opis alt „zdjęcie produktu” nie wystarczy — screen reader odczyta dokładnie tyle, ile wpiszesz. Konkretny opis: „Bluzka polo w kolorze granatowym, rozmiar M, materiał bawełna 100%, widok z przodu” daje realną wartość osobie, która nie może zobaczyć zdjęcia.

5. Przygotuj dokument oceny zgodności

Art. 32–33 ustawy zobowiązują do przeprowadzenia oceny zgodności i jej zadeklarowania. Nie jest to to samo co „deklaracja dostępności” obowiązująca podmioty publiczne — ustawa nie nakazuje jej publikacji na stronie. Natomiast wymaga, byś miał udokumentowaną ocenę i mógł ją przedstawić na żądanie organu nadzoru. Minimalna dokumentacja powinna zawierać: zakres badanego serwisu (URL lub aplikacja), zastosowany standard (EN 301 549 lub WCAG 2.1 AA), datę oceny, metodę badania (automatyczna, manualna, z użytkownikami) oraz listę stwierdzonych niezgodności wraz z planowanymi działaniami naprawczymi.

Dobry punkt startowy dla właścicieli sklepów to optymalizacja konwersji strony — wiele zasad UX zwiększających konwersję (czytelna hierarchia, jasne etykiety, obsługa błędów w formularzach) pokrywa się z wymogami dostępności. To prace, które opłacają się podwójnie: poprawiają doświadczenie każdego klienta i jednocześnie realizują obowiązek ustawowy. W praktyce wdrożenie dostępności i poprawka UX to jeden projekt, nie dwa oddzielne.

Podsumowanie

  • Od 28 czerwca 2025 r. sklepy internetowe i serwisy e-commerce B2C muszą spełniać wymagania dostępności na podstawie ustawy wdrażającej Dyrektywę 2019/882 (Dz.U. 2024 poz. 731).
  • Zwolnieni są wyłącznie mikroprzedsiębiorcy (<10 pracowników ORAZ ≤ 2 mln EUR obrotu/sumy bilansowej) oraz firmy działające wyłącznie B2B.
  • Technicznym odniesieniem jest WCAG 2.1 na poziomie AA (norma EN 301 549, rozdział 9).
  • Obowiązek obejmuje całą ścieżkę zakupową: treść, formularze, płatności, obsługę klienta — nie dotyczy bloga ani forum niezwiązanego ze sprzedażą.
  • Kara wynosi do 10-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia i może być nałożona zarówno po skardze konsumenta, jak i z inicjatywy organu nadzoru.
  • Nowe umowy od 28.06.2025 muszą być obsługiwane przez dostępny serwis już teraz — okres przejściowy do 28.06.2030 dotyczy tylko umów zawartych przed tą datą.
  • Zacznij od testu klawiatury i skanera automatycznego — to 30 minut, które pokażą priorytety.

Wskazówka: dostępność nie jest jednorazowym projektem — to standard utrzymywany przy każdej zmianie w serwisie. Jeśli Twoja strona jest budowana od nowa lub planujesz przebudowę sklepu i chcesz wbudować dostępność od początku, a nie naprawiać ją po fakcie — chętnie podpowiemy, jak wyglądają strony i sklepy, które spełniają wymogi.

§ Zaczynamy

Napisz. Odpiszemy.

Umów 30 minut →